A | A | A

JAVASCRIPT

Zgodnie z zasadą trzech warstw Internetu, ostatnim etapem budowy strony WWW po XHTML i CSS jest dodanie kodu kontrolującego zachowanie strony i interakcje z użytkownikiem. Do tego typu zadań używa się języków skryptowych. W rzeczywistości najpopularniejszym narzędziem stosowanym na stronach internetowych jest JavaScript. Choć od jego premiery w pakiecie Netscape Navigator minęło już ponad 12 lat, odgrywa coraz większą rolę w projektowaniu interaktywnych narzędzi dla witryn internetowych. Od prostej manipulacji danymi, przez dynamiczne modelowanie struktury strony, obsługę multimedialnych rozszerzeń, aż po tworzenie odrębnych aplikacji – możliwości zastosowania tego języka skryptowego są niezwykle szerokie. Dziś nie sposób, a nawet nie wypada nie znać choć podstawowych zasad programowania w JavaScripcie na potrzeby witryn internetowych.

JavaScript

Jest to obiektowy skryptowy język programowania , stworzony przez firmę Netscape. Głównym autorem JavaScriptu jest Brendan Eich. Skrypty służą najczęściej do zapewnienia interaktywności poprzez reagowanie na zdarzenia, sprawdzania poprawności formularzy lub budowania elementów nawigacyjnych. Podczas wzbogacania funkcjonalności strony internetowej istotne jest, aby żaden element serwisu nie stał się niedostępny po wyłączeniu obsługi JavaScriptu w przeglądarce.

Ten wszechobecny dziś język skryptowy został stworzony – początkowo jako LiveScript – na potrzeby firmy Netscape i przeglądarki Navigator. Zamierzeniem jego projektantów było rozszerzenie możliwości języka HTML w taki sposób, aby strony stały się bardziej atrakcyjne pod względem sposobu prezentacji danych oraz możliwości interakcji z użytkownikiem. W 1995 roku, na mocy porozumienia z firmą Sun Microsystems, w zamian za włączenie do przeglądarki Netscape obsługi technologii Java, język otrzymał oficjalną nazwę JavaScript. W grudniu tego samego roku został zaimplementowany w najnowszej wówczas wersji Navigatora i rozpoczął triumfalny pochód przez Sieć.

JavaScript jako język skryptowy jest językiem interpretowanym. Nie musi zostać skompilowany do kodu maszynowego, aby można było zobaczyć efekty jego działania. Wystarczy nam do tego przeglądarka internetowa, która ten język obsługuje – czyli w zasadzie każda z liczących się na rynku aplikacji. Ze względów bezpieczeństwa JavaScript ma znacznie ograniczone uprawnienia dostępu do zasobów komputera, przy użyciu którego przeglądana jest dana strona, a wszelkie odwołania do funkcji i obiektów wykonywane są w trakcie wykonywania programu.

JavaScript a Java

Zbieżność nazw obu języków może być dla początkującego użytkownika myląca. Przyjęcie takiej, a nie innej nazwy dla produktu Netscape'a najprawdopodobniej podyktowane było względami marketingowymi, ale zasadność łączenia obu pakietów do dziś jest przedmiotem kontrowersji. Istnieją tutaj dwie szkoły: jedni uważają, że JavaScript sięga swoimi korzeniami środowiska Java, wskazując na przykład na podobieństwo składni, inni zaś dowodzą, że poza nazwą oba języki niewiele mają ze sobą wspólnego. Jakiekolwiek miałoby być rozstrzygnięcie tego sporu, debiutujący programiści powinni pamiętać o tym, że mają do czynienia z zupełnie odrębnymi mechanizmami.

Wszystkie implementacje JavaScriptu dostępne w przeglądarkach internetowych dostarczają obiektów reprezentujących drzewo dokumentu. Mogą także umożliwiać tworzenie ciasteczek (z ang. cookies), manipulowanie oknami przeglądarki, wyświetlanie prostych okien dialogowych, pobieranie informacji o przeglądarce, zarządzanie jej pluginami oraz arkuszami stylów. Reagują także na zdarzenia wywoływane w interfejsie.

Podczas manipulowania zawartością dokumentu problem stanowił brak jego ustandaryzowanego modelu. W czwartym pokoleniu przeglądarek dostęp do niektórych elementów dokumentu w Netscape możliwy był przy użyciu kolekcji document.layers, za to w Internet Explorerze – document.all. Organizacja W3C opracowała jednak jednolity obiektowy model obsługiwany przez wszystkie współczesne przeglądarki (w tym Operę od wersji 6, Konquerora od wersji 3 oraz Safari).


Skocz do góry strony ↑